“Aziz Yıldırım’ı görünce koltukların altına gizlendik”

MASKESİZ SÖYLEYİŞİLER- AHMET UYKAN

Fenerbahçe’de forma giyen Real Madrid ve Brezilya Ulusal Ekibi’nin efsane sol beki Roberto Carlos ile benzerliğiyle tanınan Mahmut Hanefi, sarı lacivertlilerle yaşadığı şampiyonluklardan Denizli’de son maç kaçan şampiyonluğa, Tuncay Ulu ile olan dostluğundan Aziz Yıldırım’a birçok soruya ‘maskesiz yanıtlar’ verdi. Şu an inşaat dalında Tuncay Ulu ile ortak olarak çalışan Mahmut Hanefi, en büyük pişmanlığını Fenerbahçe’den ayrılmak olarak açıklıyor. İşte o söyleşi…

Sol bek başladı, o denli devam etti…

-Futbola ne vakit ve nerede başladın?

Her futbolcu üzere 5-6 yaşlarında mahalle ortalarında top oynayarak başladım. Daha sonra Sakarya Karasu’da 25-30 şahıstan oluşan bir oyuncu kümesine katıldım. Başımızda Hasan Hoca vardı. Bölgenin ekipleri ile maçlar yapardık. Gelişimim bu halde oldu.

-Hangi mevkide oynuyordun?

Sol bek başladım. O denli de devam etti.

Fenerbahçe’ye transfer oluş öyküsü…

-Ümit Ulusal Grup’ta yıldızın parlamıştı. Fenerbahçe seni orada mı keşfetti?

15 yaşında Sakaryaspor’a profesyonel imzayı attım. 1999’da zelzele dönemi Ayvalık’a kiralandım. Oradan Mudurnuspor’a kiralık gittim. Yarım devre sonra Sakaryaspor’da tekrar oynamaya başladım. O periyotta Genç Ulusal Grup’ya seçildim. Orada oldukça mühlet aldım. Sakaryaspor’da da uygun futbolumu sürdürünce Ümit Ulusal Grup’ya alındım. Bir sene sonra da Fenerbahçe’ye transferim gerçekleşti.

“Beşiktaş istedi fakat Fenerbahçe’ye kelam vermiştim”

-Sanırım Beşiktaş’ın da transfer listesindeydin.

Evet. Beşiktaş’tan da teklif almıştım. Hatta o periyot Beşiktaşlı yöneticilerden Hüsnü Güreli babamı telefonla aradı. Daha sonra ben onu aramak zorunda kaldım. Kendisine ‘Ben Fenerbahçe’ye kelam verdim. Husus parayla alakalı değil, kelamından cayan futbolcu olamam’ dedim. Teklif için teşekkür ettim.

“Aziz Yıldırım seni alacağız oğlum merak etme dedi”

-Fenerbahçe’den seninle kim temas kurdu?

Transfer olmadan birkaç ay evvel Lider Aziz Yıldırım ile görüşmüştüm. O devir bonservis olarak Sakaryaspor’a daha uygun teklifler de vardı diğer kulüplerden. Ben ise Fenerbahçe’ye kelam verdiğim için öteki kadroya gitmek istemedim. Bu yüzden Sakarya’da takım dışı bıraktılar. Daha sonra Aziz Yıldırım beni İstanbul’a davet etti. ‘Oğlum biz seni alacağız. Bize itimat, duruşuna bozma’ dedi. Sürecin sonunda yüksek bir bonservis bedeliyle (700 milyar Lira) Fenerbahçe’ye imza attım.

“20 yaşında büyük ekipte banko oynayamazsın”

-Geldiğinde banko oynayacağın bekleniyordu. Lakin yedek kaldın?

Hayır…Öyle bir beklenti yoktu. Ben 20 yaşındaydım. Olağan ki kendime güveniyordum. Oynamak için geldim. Fakat Fenerbahçe büyük bir kulüp. Orada, İkinci Lig’den oyuncu alıp banko oynatacaksın gözüyle yaklaşamazsın. Kendimi göstermek zorundaydım. Bu fırsatı da yakaladım. Dönemin birinci maçında İstanbulspor’a karşı sol bek Erhan abi (Albayrak) kırmızı kart gördü. İkinci maçta Trabzonpor deplasmanında ben oynadım. Ondan sonra 3-4 maç birinci 11’de oynamaya devam ettim. Asist yaptım. O orta düzgün oynadığımı düşünüyorum. Taraftar ve yöneticiler de beni sahiplenmişti.

“İstanbulspor’dan Petkov gelince yedeğe düştüm”

-Peki ne oldu da formanı kaybettin?

İstanbulspor’dan Bulgar sol bek Petkov alındı. O benim şansızlığım oldu. Petkov öne çıktı. O oynamaya başladı. Ben de fazla mühlet alamadım. 5-6 maçta bir fırsat geldi. Alışılmış Fenerbahçe büyük topluluk. Çıktığın vakit kendini göstermen lazım. Skora katkı yapman gerekiyor. Tahminen o manada etkisiz kaldım. Kalıcı olamadım. 3,5 dönem içinde Fenerbahçe’de yaklaşık 15 maç birinci 11’de oynayabildim.

“Sürekli oynayamayınca Fenerbahçe’den ayrıldım”

-Fenerbahçe’den ayrılma nedenin neydi?

Kontratım bittiğinde 23-24 yaşına gelmiştim. Artık daima oynamam gerektiğine inanmıştım ve idareye de bu fikrimi ilettim. Sonunda gitmeye karar verdim.

“Kimsenin hatası yok ben başaramadım”

-Seni Beşiktaş da istiyordu. Fenerbahçe yerine keşke Beşiktaş’a gitseydim dediğin oldu mu?

Hayır katiyetle. O pişmanlığım yok. Niçin? Fenerbahçe benim çocukluk hayalimdi. Türkiye’nin en büyük kulübü. Şu anda Fenerbahçeli Mahmut olarak anılıyorum. Tahminen Beşiktaş’a gitsem daha farklı olabilirdi. Tahminen daha makûs olabilirdi. Kimseye kızgınlığım yok. Zira fırsat geldi. Lakin değerlendiremedim. Bir yerlere gitmek kolay olabilir lakin kalıcı olmak zordur. Ben bunu başaramadım.

“3.5 sene Samandıra Tesisleri’nde kaldım”

-Bir futbolcu için yedek kulübesinde beklemek yahut takıma girememek nasıl bir his?

Genç futbolcu olarak inanılmaz güç. Ben 3.5 sene Fenerbahçe’de Samandıra Tesisleri’nde kaldım. Tesisten dışarı çıkmadım. Hatta oda arkadaşım Tuncay (Şanlı) da birebir halde. Egzersizleri hiç aksatmadık. Herkes bir çalıştı ise biz iki çalıştık. Zira en büyük hayalimiz A Ulusal Ekip forması giymek ve Fenerbahçe’de oynamaktı. Tuncay, benden sonra devam etti. Ancak ben Fenerbahçe’nin büyüklüğünü kaldıramadım. Keşke şu andaki baş yapısıyla, deneyimimle o yıllara dönebilsem.

“Hırslı olman birinci 11’de oynamak için yetmez”

-Seni yedek bırakanlardan biri de sol ayaklı olmayan Ümit Özat idi. Bu senin gücüne gitti mi?

Benim Ümit ağabeye bir kızgınlığım yok. Kendime kızıyorum yalnızca. Petkov geldi. Ondan sonra bir Brezilyalı aldılar. Fabiano’yu. Onların oynamasını kendime yediremedim. 20-21 yaşındayım. Taşı sıksam suyunu çıkarırım. O kadar güçlüyüm. Kendime inanıyordum. Hırslandım lakin onlar oynadı ben yedek kaldım. Yapacak bir şey yok.

“Yedek kalan her futbolcu arkadaşını kıskanır”

-Bir de her vakit merak ettiğim bir mevzu var. Senin bu soruya samimiyetle yanıt vereceğine inanıyorum. Yedek kalan yahut takıma giremeyen oyuncu onun yerine oynayan futbolcunun başarılı olmasını ister mi?

Hiçbir futbolcu istemez. Yalnızca ben değil. Ancak o vakit için benim bu türlü bir niyetim yoktu. Zira kadro şampiyonluğa gidiyordu. İki şampiyonluk yaşadık. Üçüncüsünü son hafta Denizli’de kaçırdık. O şampiyonluğa giden ortamda asla bu türlü bir şey insanın aklına gelmez. Kendine konduramazsın. Ancak ekip berbat gitse, grup içinde birliktelik yoksa futbolcu her vakit kendi yerinde oynadığı adamın berbat olmasını ister.

“Ümit Özat’a maçtan evvel masaj yapardım”

-Bu soruma açık yüreklilikle yanıt verdiğin için teşekkür ederim.

Dediğim üzere yanlış anlaşılmasın sakın Fenerbahçe’deki mesleğimde arkadaşlık ortamı üst düzeydeydi. Birbirimizin sırtını sıvazlardık. Hatta kamplarda akşamları Ümit (Özat) abinin odasına gidip ona masaj yapardım. ‘Abi yarın değerli maçımız var. Aman düzgün oyna’ derdim. Onun da tiki vardı. Örneğin; kapı kollarını elleyince o da elliyordu. Takla atıyorsun o da takla atıyordu. Eğlenceli anlar yaşardık. Bu türlü herkese nasip olmayacak bir arkadaşlığımız vardı.

“Ümit Ulusallar ve kaliteli yabancılarla muvaffakiyet geldi”

-Üst üste şampiyonluklar nasıl geldi?

Çok uygun takımımız vardı. 2003’te Aziz Yıldırım, Ümit Ulusal Kadro’nun nerdeyse tüm güzel oyuncularını toplamıştı. Kaliteli yabancılar alındı. İşte Van Hooijdonk’tu, Alex’ti, Anelka’ydı, Appiah’tı, Aurelio’ydu, Luciaonu’ydu, Nobre’ydi…Bunlarla harmanlayıp hoş bir takım oluşturuldu. Denizli’de kaçırılan şampiyonluk olmasaydı üst üste 3 defa şampiyonluk yaşayacaktık. Tahminen de 4-5’e kadar gidecekti.

Üst üste üçüncü şampiyonluk nasıl kaçtı?

-Ben de sana 2006 yılındaki Denizli’deki o tarihi maçı soracaktım. Neden şampiyonluk kaçtı? Neler yaşandı o maçta?

Bunu bir cümle ile kimse anlatamaz. Ben o maçta takımdaydım. Bayağı bir uzadı maç. 17 dakika yanlış hatırlamıyorsam. Tam oyuna konsantre oluyorsun tribünlerden bir şeyler atılıyor. Hudutların geriliyor. İşi o etaba bırakmamak gerekiyordu. Bir an evvel golleri bulup şampiyonluğu ilan etmeliydik. Nitekim orası kolay bir ortam değildi. O denli takdir edilmiş, o denli yazılmış diyeceğiz. Ne yapalım! Biz elimizden geleni yaptık o gün. Taraftarlar kahroldu lakin biz İstanbul’a dönene kadar şok içindeydik. Aylar boyunca bu şoku atlatamadık. Taraftar bir üzülüyorsa futbolcu on sefer üzülür.

“Denizli’de garip işler oldu lakin bunu ispat edemem”

-Sanki konfetiler alana organize bir formda atılıyordu?

Organize olduğunu söylemeye gerek yok ki. Bunu herkes biliyor. Denizlisporlular zati öbür maçtan haber almıştı. Kümede kalmaları belirli oldu. Lakin ona karşın inanılmaz hırslılardı. ‘Hep siz mi şampiyon olacaksınız, biraz da Galatasaray olsun.’ Saha içinde dönen muhabbetin bu türlü olduğunu duyduk. Ben teğe bir şahit değilim lakin alandaki arkadaşlarımdan duyduğum buydu. Artık ben bunu ispat edemem. Bunları kalkıp konuşursam yanlış olur. Ben bu türlü iftira atacak bir adam değilim.

“Şampiyonluk madalyalarımı kasamda saklıyorum”

-İlk iki döneminde şampiyonluk yaşadın. Yıllarca Fenerbahçe’de yahut diğer büyük bir kadroda oynayıp da şampiyonluk göremeyenler var. Bu nasıl his?

Ben gurur duyuyorum. O şampiyonluk madalyalarını kasamda saklıyorum. Çocuklarım büyüyünce onlara bu madalyaların manasını anlatacağım.

“Tekrar yükseğe çıkamayacağımı anlayınca bıraktım”

-Çok erken yaşta futbolu bıraktın. 28 yaş aslında futbolcunun en olgun çağı diye bilinir. Neden bu türlü bir karar verdin?

Dediğim üzere amacım büyüktü. A Ulusal Kadro, Fenerbahçe’de oynamaktı. Oralara tekrar dönebilmek için çok gayret sarf ettim. Lakin olmadı. Fenerbahçe’den Gaziantep’e gittim, oradan Orduspor’a, daha sonra Sivas’a ve Diyarbakır’a gittim. Ordan da Sakaryaspor’a… Sakarya’da futbolu bıraktım. Her dönem öncesi bu dönem hoş geçecek, tekrar yükseleceğim umuduyla hazırlandım. Ama bunu beceremedim. Hırsımla oynayan bir futbolcuydum. Hırsımı ve inancımı kaybettiğim noktada daha fazla çabalamanın bir manası yok dedim.

“Şu anki başım olsa hala futbolcuydum”

-Bildiğim kadarıyla sakatlığın da yoktu?

Hayır yoktu. Şu anki baş yapısına sahip olsaydım hâlâ futbol oynuyordum. O devir o denli bir karar aldım. Geldim, iş hayatına atıldım. O denli de devam ediyorum.

“Taş çatlasa 1. Lig’de oynayacaktım”

-Futbolu bıraktıktan sonra ne hissettin?

Kolay bir karar olmadı alışılmış ki. Bütün arkadaşlarım ‘Yapma, etme, futbola devam et’ dedi. Tuncay Ulu aradı. ‘Pişman olacaksın’ dedi. Lakin ben o devir ruhsal açıdan düzgün değildim. ‘Oynasam ne olacak?’ diyordum kendi kendime. Oynayacağım yer İkinci Lig B kategorisi. Haydi yükseldim. Bir üst lig. Yani; Birinci Lig! Yaşım da ilerledi. 30’undan sonra Üstün Lig’e dönmek için ultra işler yapman lazım. O gücüm ve hırsım yoktu. Kendimi boşuna yıpratmayayım dedim. Bir an evvel olağan hayata adapte olmak istedim. Futbolu bıraktığım vakit sahiden rahatlamış hissettim. Bu türlü bir iki yıl balık tutma, ava çıkma üzere hayatın hoşluklarını doyasıya yaşadım (Gülerek). Futbolcu iken bunları yapamıyorsun. Boş vaktin olmuyor. O buhranı iki yıl içinde atlattım.

“Egolu insanlara hükmetmek kolay iş değil”

-Neden futbolun içinde kalmadın da direkt müteahhitliği seçtin?

Direkt müteahhitliğe geçmedim. Bu mesleğe geçişim yaklaşık bir 4-5 yıl aldı. Şöyle söyleyeyim; teknik yönetici ve antrenörlük yapanlara hürmetim var. Kolay bir meslek değil. 25-30 yaşındaki insanlara hükmedeceksin, onları bilgi birikiminle döveceksin… Ve en değerlisi ego yöneteceksin. Bunlar kolay işler değil. Birisi karısı ile arbede eder hızı asıktır. Birisi takıma girememiştir sana çatar… Bütün bu dengeyi sağlamak çok güç. Artı cumartesi-pazar günün yok. Müsaadenin yok. Topluluktan sorumlusun. İdare var. Bir yere gittin ancak tahminen 6 ay sonra gönderecekler. Aile hayatın nasıl olacak? Ben hocalara hürmet duyuyorum. Hakikaten teknik adamların mesleğini kıymetli buluyorum. Ben aileme ve çocuklarıma vakit ayırmayı tercih ettim.

“Telefon toplatan teknik yöneticiler var”

-Futbolculuk mu daha güç müteahhitlik mi?

Doğal ki futbolculuk daha sıkıntı. Kolay üzere gözükse de o denli olmadığını futbolcu arkadaşlarım daha güzel bilir. Yalnızca dönem başı ve devre ortası kamp periyodu kâfi. Bir dakika dinlenmek için saati kurardık. O biçimde bedene yüklemeler yapılıyor. Gerilimi var. Sakatlığı var. Ve her şeyden değerlisi büsbütün futbola odaklanıyorsun. Alt liglerde perşembe günüden kapma girerdik. Telefon toplatan hocalar gördük (Gülerek). Futbolculuk güç lakin keyifli bir iş. 25-30 yılda bir memurun kazanabileceği parayı tahminen sen bir maçta kazanabilirsin büyük ekipte. Kıymetli maçlarda. Karşılığını fazla fazla alıyorsun.

“Carlos Mahmut lakabı Tatangalar’dan”

-Saçlarını ne vakit sıfır numara kesmeye başladın?

Fenerbahçe’ye gelmeden evvel Sakaryaspor’da kesmeye başladım. Aslında ‘Carlos’ lakabını sağ olsun bizim Sakaryaspor’un Tatangalar taraftar kümesi takmıştı. ‘Carlos Mahmut’ diye tribünlere çağırırlardı.

“Dünya yıldızı ile bir tutulmayı kim istemez?”

-Senin güzeline gitmiş miydi bu yakıştırma?

Gitmişti gitmez olur mu! Adam dünya yıldızı. Real Madrid’de, Brezilya Ulusal Kadrosu’nda şampiyonluklar yaşamış, dünyanın gelmiş geçmiş en düzgün 10 futbolcusu ortasında.

“Roberto Carlos gelince işi gırgıra vurdum”

-Fenerbahçe’nin Roberto Carlos’u transfer ettiği vakit neler hissettin? O dönem sen hangi ekipte oynuyordun?

Ben ya Gaziantep ya da Sivas’taydım. Tam hatırlamıyorum. Lakin o olayı makaraya vurmaya başlamıştım. Beşerler sordu işte. Bak Roberto Carlos Fener’e geldi. Dedim ki; gerçeği gitti, çakması geldi (Gülerek). İşi gırgıra vurduk. Aslında ben kendimle alay ettim.

“Carlos ile yan yana bile gelemedik”

-Roberto Carlos ile rakip olarak karşılaştın mı yahut tanışma fırsatın oldu mu?

Hayır. Ne karşılıklı oynadık ne yan yana gelebildik (Gülerek). Kısmet olmadı.

-Fenerbahçe’deki Brezilyalı futbolcularla ortan nasıldı?

Hepsiyle çok düzgün arkadaştık. Her biri inanılmaz kaliteli insanlardı. Aile yapıları çok düzgündü.

“Brezilyalı futbolcular müslüman üzere yaşardı”

-Brezilyalılar ortasında kümeleşme var mıydı?

Hayır. Tıpkı memleketten gelmişler, birebir lisanı konuşuyorlar. İlla ki kuşak koşularında yan yana geliyorlardı. Bizim o periyot arkadaşlığımız üst düzeydeydi. Herkes herkesin sıkıntısıyla dertlenirdi. Şuna inan, Brezilyalı futbolcuların dinleri İslam değildi ancak Müslüman üzere yaşıyorlardı.

“Tuncay Ulu ile dostluğumuzun altyapısı sağlam”

– Tuncay Ulu ile çok uygun dostsunuz. Onunla ne vakit ahbap oldunuz?

Sakaryaspor’da arkadaşlığımız başladı. Altyapıdan beri tanışıyoruz diyebilirim. Ümit Ulusal Ekibi’nde da beraberdik. Benden bir sene evvel Fenerbahçe’ye gitti. Ben sonra gittim. Şu anda hala devam ediyor dostluğumuz. Hatta yeni bir projeye başladık. Ona iştirak teklifi ettim. O da sağ olsun kabul etti. Birlikte bir projeye başlayacağız.

“Büyük oğlumun ismini Tuncay koydum”

-Oğluna onun ismini verince Tuncay’ın yansısı ne oldu?

Evet büyük oğlumun ismi Tuncay. Başka oğlumun ismini Poyraz koydum. Futbol hayatının bana kazandırdığı en değerli şeylerden biri Tuncay’la dost olmam. İnsanlığını, kişiliğini seviyorum. Az bir vakit değil dostluğumuz. Birçok şey yaşadık onunla. Onu onore etmek için tereddüt etmeden oğluma ismini verdim. Doğmadan evvel çocuğun ismi muhakkaktı (Gülerek).

“Tuncay Ulu 5 daireden birini bana verdi”

-Tuncay Ulu ile yaşadığın enteresan bir anın var mı?

Birini anlatayım. Samandıra Tesisleri’ndeyiz. Tuncay geldi. Dedi ki; Mahmut, Ataşehir’de bir proje var. Oradan 5 daire aldım. Ben de ‘hayırlı olsun Tuncay’ dedim. O da ‘Bir tane de sana aldım’ dedi. Ben ödeyemem dedim (Gülerek). ‘Ben sana vereyim daireyi, sen nasıl olsa bana bir gün ödersin’ dedi. Yani bu türlü bir dost Tuncay. Paraya sıkıştığım vakit ben istemeden verirdi. Mesela benim bir abim yok lakin Tuncay’ı bir abi olarak görürüm. Her şeyi ona danışırım. O da beni arar sorar. Fikrimi alır.

“Nerede benim içeceğim diye sorunca herkes kırıldı”

-Peki komik bir öykünüz var mı Tuncay’la?

Ekip halinde bir gün restoranta gitmiştik. İşte Tuncay, Selçuk (Şahin), Kemal (Aslan), Volkan (Demirel)…Ben de yeni transfer olmuştum. Herkes bir içecek söylüyor. Ben de tabirlere yabancıyım biraz (Gülerek). Kaleci Volkan, bir orta şalü (pipet) istedi garsondan. Ben de bir tane şalü alayım dedim. Biraz vakit geçti ‘Nerede benim içeceğim yahu?’ dedim. Herkes öldü gülmekten.

“Yattara zorladı lakin komik duruma düşmedim”

-Sol bek oynarken seni en çok zorlayan oyuncu kimdi?

Trabzonsporlu Yattara diyebilirim. Onun karşısında diğerleri üzere çok gülünç durumlara düşmedim. Lakin nitekim tesirli bir futbolcuydu.

“Uzun taç atışlarını karpuzculuğa borçluyum”

-Uzun taç atışların vardı. Bunu neye borçluydun?

Çocukluğumda manavcılık yapıyordum (Gülerek). Karpuz atıyordum. O denli söyleyeyim.

-Gerçekten mi?

Gerçek. Ona bağlıyorum. O denli özel bir çalışmam yoktu uzun taç atışları için. Allah vergisi diyelim. Kollarım ve omuzlarım kuvvetli. Hatta Sakaryaspor’da oynarken hocam ‘gel şu taç atışlarını çocuklara göster’ dedi. Nasıl atıyorsun bu türlü uzun taçları. Dedim hocam, ben de bilmiyorum. Belimden takviye alarak atıyorum dedim. Gittim gösterdim. Natürel bunu tanım edemedim. En son hocam bu karpuzculuktan gelme dedim. O denli mevzuyu kapattım. (Gülerek). Fenerbahçe’de pek durum olmadı. Sakaryaspor’da taçtan çok asist yapmıştım.

“Çocukluğum babamın manavında geçgti”

-Doğru mu bu karpuzculuk öyküsü pekala?

Evet (Gülerek). Çocukken babamın manavı vardı. Kendimi bildim bileli meyve zerzevatın içindeyim yani.

“Aziz Yıldırım’ı görünce koltuklarına altına gizlendik”

-Aziz Yıldırım ile teğe bir diyaloğun oldu mu? Ondan çekiniyor muydun?

Kadro halinde bizimle toplantılar yapıyordu. Mesela Denizli’de kaçan şampiyonluk maçından sonra ekip otobüsüne bir girişi var…! (Gülerek). Herkes dehşetten koltukların altına gizlendi. Korkuyorduk yani. Bir sonraki dönem öncesi yeniden toplantı yaptı. İşte kılık kıyafete herkes dikkat edecek, antrenmanda köpek istemiyorum. Bu türlü böyle anlattı da anlattı…Ağzını açamıyorsun. Nerede karşılık vereceksin! Bir şey diyemezsin. Birtakım arkadaşlar yırtık kot pantolon giyiyordu. ‘Bir daha yırtık kot yok’ dedi. ‘Gece hayatı istemiyorum’ demişti. Aslında Aziz Yıldırım, olması gerektiği üzere bir liderdi. Biraz fazla sertti fakat ona yakışıyordu.

“Sakin başlı Caner’i banko 11’e yazarım”

-Sana nazaran Fenerbahçe’nin sol beki kim olmalı? Caner Erkin mi Filip Novak mı?

Abi ben Caner’i müellifim, gerisine bakmam. Olağan içerdeki durumu bilemiyorum. Hani Caner agresif bir çocuk. Tahminen Erol Bulut’a karşılık vermiştir. Bilemiyorum ancak ben bir halde Caner’i kazanırdım. Alırdım karşıma konuşurdum. Caner, Fenerbahçe için pahalı bir oyuncu. Tesirli ortaları var, hırslı çocuk. Fenerbahçe’nin hocası olsaydım onu kendi lehime kullanmaya çalışırdım. Lakin egosu ne derece onu da bilmiyorum.

“Maçların seyircisiz olması futbolcuların lehine”

-Novak, Trabzonspor’daki Novak değil. Sence neden?

Ben de şaşırıyorum. Tahminen Fenerbahçe’ye adapte olamadı. Kısmen de olsa talih verildi. Erol Bulut’un ona inanması lazım. Dediğim üzere karşısına alıp konuşması lazım. Onun da kendisini göstermesi gerek. Şu an maçlar pandemi nedeniyle seyircisiz oynanıyor. Bu aslında Fenerbahçeli futbolcular için avantaj bence. Zira içerde oynuyorsun ve 1-0 mağlupsun. Tribünler dolu olsa tahminen ayağına top gelince çekinecek futbolcular olacak Fenerbahçe’de.

“Erol Bulut’a sabır göstermek lazım”

-Bir vakitler senin üzere Fenerbahçe’de sol bek oynayan Erol Bulut’u başarılı buluyor musun?

Fenerbahçe, iki yıldır bocalama periyodunda. Şu anda en büyük şampiyon adaylarından biri. Üst sıralardayız. Futbol olarak vakit zaman güzel oynuyoruz. Trabzon maçında ekibi beğendim. Kısım kısım şampiyonluk isteğini gördüm. Bunu bir dönem boyunca oturtmak sıkıntı. Biraz sabırlı olmak gerek.

Lider Ali Koç, sonunda kesenin ağzını açtı”

-Fenerbahçe’nin transfer siyasetini yanlışsız buluyor musun?

Hayır. Gereksiz çok futbolcu alındı. Çok paralar akıtıldı. İki üç yılda gelene gidene bakıyorsun inanılmaz bir sirkülasyon oldu. Lider Ali Koç, birinci 2 yıl kurumsal yönetmeye çalıştı. Bu dönem ise kesenin ağzını açtı. Artık tamam dedi (Gülerek). Transferleri görüyorsunuz. İnşallah olumlu yansır.

“Rıdvan Yılmaz üzere isimler çoğalmalı”

-Beşiktaşlı Rıdvan Yılmaz’ın performansını nasıl buluyorsun. O da genç yaşta büyük bir grupta sol bek oynuyor.

Beğeniyorum Rıdvan’ı. Türk futbolu ismine bu türlü pahalı ve genç oyuncuların çoğalmasını dilek ediyorum. Pırıl pırıl bir çocuk.

“Futbolcuysan eşin dostun çok olur”

-Ona bir tavsiyen var mı?

Büsbütün kendini futbola vermesi lazım. Gerekirse tesiste yatıp kalksın. Muhakkak bir müddet toplumsal hayatı unutsun. Zira kalıcı olması gerek. Bu ve önümüzdeki birkaç yıl onun için çok kıymetli. Bir eşik var. Onu atladığı an Beşiktaş’a hem de A Ulusal Grup’ya uzun yıllar hizmet eder. Bunu düşünerek kendine çok uygun baksın. Futbolcu oldun mu eşin dostun hiç bitmez. Seni futboldan uzaklaştırmaya çalışanlar olur. Hepsine çizgisini çeksin. İşine odaklansın. Zati oynuyor çocuk. Allah yolunu açık etsin.

“İbrahim Üzülmez meczup dolu lakin başarılıydı”

-Senin izlediğin Türkiye’nin gelmiş geçmiş en düzgün sol beki kim?

Çok pahalı futbolcular var. Abdullah Ercan var, Hakan Ünsal var. Bunlar Galatasaraylı fakat bunun için kızabilirler bana. Caner Erkin var. Bunlar birinci akla gelenler. Unuttuklarım varsa kusura bakmasınlar. İbrahim Üzülmez de var. Beğenmezler ancak ben beğeniyordum deliliğini mesela. Hırsıyla oynuyordu. Beşiktaş’a yararı vardı. Ulusal Kadro’da da forma giydi. Ay-yıldızlı grupta forma giyen her sol bek benim için pahalıdır. Ancak bir tercih yap dersen Fenerbahçeliliğim ağır basar. Ve Caner Erkin derim.(Gülerim).

“Fenerbahçe’nin şu anda Daum’a yahut diğerine muhtaçlığı yok”

-Son günlerde Fenerbahçe makûs sonuçlar alınca Daum’un ismi geçiyor. Hatta Serhat Akın ile Tuncay Ünlü’nün yardımcıları olacağı tez ediliyor. Sence Daum gelmeli mi? Onunla 3 dönem birlikte çalıştın.

Yaklaşık 15 sene geçti Daum’un Fenerbahçe’den ayrılalı. Geçen 15 yılda Daum ne durumda, heyecan olarak hazır mı? Bilemiyorum. Daum’un hocalığını beğeniyorum. Orası farklı. Ekibe birtakım şeyler katabilir. Lakin Fenerbahçe’nin şu anda bu türlü bir şeye gereksinimi yok. Bunları konuşmak ekibe ziyan veriri bence. Erol Bulut, katiyetle dönem sonuna kadar kalmalı. Şampiyon olamasa bile lider ve idare Erol Bulut’a inanıyorsa onunla devam etmeli.

“Rakibe nazaran grup çıkarırdı”

-Daum nasıl bir hocaydı. Biraz anlatır mısın?

Rakip grupların tahlillerini âlâ yapardı. Disiplinliydi. Yardımcısı Roland Koch, antrenmanlarda üst seviye çalıştırırdı. Kondisyonumuz uygundu. Son 10 dakikada değişiklik yapsa da taktik bilgisi üzücü değildi (Gülerek). Rakibe nazaran kadro çıkarırdı.

“Mahmut-Yusuf dediniz, alın size Mahmut-Yusuf”

-Daum ile ilgili bir öykün var mı?

Basında bir devir Yusuf Şimşek ile benim oynamam gerektiği istikametinde ısrarlı yazılar çıkıyordu. Bu galiba Daum’da baskı oluşturdu. Rizespor ile oynuyorduk içerde. Bu kural kusuru nedeniyle iptal edilen maç. O maçta beni birinci 11’de oynattı fakat sol açıkta görevlendirdi. Yusuf abiyi de değişik bir yerde oynattı. Olağan biz yerimizi yadırgadık. O da devre ortası bizi çıkardı. Maçtan sonra da basına ‘Mahmut-Yusuf dediniz, alın size Mahmut-Yusuf’ dedi. Hocaya koz vermiş olduk. Ama o maçta gol atsak yahut asist yapsak farklı olacaktı natürel ki. Fırsat geldi mi değerlendireceksin.

“Hazır bir Mesut Özil, Alex tesiri yapabilir”

-Mesut Özil’den çok büyük beklenti var. Sence Mesut, Alex’i unutturur mu?

Hazır bir Mesut Özil bunu yapabilir. Ben daha hazır olduğuna inanmıyorum. 4-5 maç oynama fırsatı buldu. Antalyaspor maçında da sakatlandı. İnşallah bir evvel düzgünleşir. Hazır bir Mesut’u düşünemiyorum. Oynadığı futbolu ve muvaffakiyetlerini izledik. Fazla uzun yıllar evvel değil. Daha yeni yaptı bunları. Geldiği yer belirli. Yaşı da çok değil. Fiziği de müsait. Kendini verirse Fenerbahçe’ye yararlı olacaktır. Lakin hazır değil. 10 ay futbol oynamadı zira. Ben 6 ay top oynamadım futbol hayatım bitti. Yani o sürece giriyor insan. Mesut, toparlamayı yaşarsa eski günlerine döner. Mesut’un hazır olmadığını herkes görüyor ancak tekrar klas hareketleri var. Ekibe katkı sağlıyor lakin şimdilik kâfi değil. Güçlendiği vakit bunun fazlasını yapacağına inanıyorum.

“Alex Hagi’yi seçmişti ama ben Alex diyorum”

-Bir de son vakitte Hagi ile Alex kıyaslaması kelam konusu. Senin bu mevzuda yorumun nedir?

Alex, bu soruya kendisi yanıt vermiş sanırım. ‘Ben Hagi’yi izleyerek büyümüştüm’ gibisinden bir açıklama yapmıştı. Hagi’yle karşılıklı oynama fırsatım olmadı. Lakin Alex’i yakından tanıyan biri olarak biraz taraflı konuşabilirim. Benim için Alex daha kıymetlidir. Fenerbahçe’nin en tesirli ismiydi. Ne vakit ne yapacağı aşikâr değildi. Taraftar gözüyle anlatıyorum. Bakıyorsun yürüyor, biraz koş diyorsun. Ancak bir tutuyor 10 saniye içinde maçı çevirebiliyordu. Şu an dünya futbolunda hasret duyduğumuz yıldızlar ortasında Alex. Bu türlü yeteneklerin sayısı azaldı. Şu anda Türkiye’de örnek gösteremiyorum. Mesut Özil’i bekliyorum.

“Kafamızda kasklarla Avni Aker Stadı’na gittik”

-Unutamadığın maç hangisi?

Fenerbahçe forması ile birinci çıktığım müsabaka Trabzonspor maçıydı. Ben aslen Trabzonluyum. Biz çevik kuvvet otobüsüyle Avni Aker’e girdik. Başımızda kasklar (Gülerek). Enteresan durumlar. Şöyle bir çıktım alana. Arkadaş tribünler full ve ateşli. Üzerimde Fenerbahçe forması. Çok heyecanlıydım. Karşımda Gökdeniz Karadeniz vardı. Çok yeterli bir maç çıkardım. 1-0 yenmiştik. Van Hooijdonk frikikten atmıştı. O seyahat geri dönüş benim için fevkaladeydi. Kalbim küt küt atıyordu. Hakikaten hoş günlerdi.

“Van Hooijdonk’tan öteki frikikçi tanımam”

-Van Hooijdonk ve frikik golü demişken onunla egzersizlerde özgür vuruş çalışması yapıyor muydunuz?

Evet. Nitekim üstün bir yeteneği vardı. Plastik barajları koyuyordu. ‘Bak şimdi’ diyordu. Adamın başına vurdurup atacağım. Karambol frikiği diyordu. Topu atıyordu, başa vurduruyordu. Kaleci bir yana top bir yana gidiyordu. İstediği yere topu atabilecek yeteneğe sahipti. Bu vakte kadar televizyonda dahi izlediğim en tesirli frikik kullanan Van Hooijdonk’tur diyebilirim. Tam bir frikik uzmanı. O varken topun başına kim geçebilir abi! Aralık tanımaksızın topa vuruyordu.

“Mütahhit olunca kitap okuma talihim azaldı”

-Kitap okuma alışkanlığın devam ediyor mu? Futbolcuyken günde 500 sayfa kitap okuduğun söyleniyor.

Şu anda eskisi üzere okuyamıyorum. Çocuklarıma kitap alıyorum. Onlarla bazen birlikte okuyorum. Futbolcu iken daha çok vaktim oluyordu. Tesislerde kaldığım için günde bir kitabı bitiriyordum. Anlamaya çalışıyordum. Devamlı okuyordum. Şu anda o denli bir imkanım yok. İnşaat kesiminde bu türlü bir talihiniz yok.

“İnşaat kesimini bırakma vakti geldi”

-Gelecekten bir beklentin yahut hayalin nedir?

Planla yaşayan biriyim. Hedeflerim var. 6 yıldır inşaat yapıyorum. Yaklaşık 7. projeyi bitirdim. 4-5 yıl içinde inşaat kesimini tamamlamak istiyorum. Şu anda bilmediğim farklı bir dala adım atmayı hedefliyorum. Araştırma içeresindeyim. Başımda netleşmiş bir dal yok.

“Fenerbahçe’den ayrılmam büyük hataydı”

-Geçmişe dönüp bir şeyleri değiştirme imkanın olsa neleri değiştirirdin?

Bu deneyimimle 19-20 yaşında olmak isterdim. Esasen gerisi kendi gelirdi. Yapmış olduğum yanlışlıklar var. Fenerbahçe’den kendi isteğimle ayrılmazdım. Sabrederdim. Kalırdım. Bir formda baht bulurdum. Hem Fenerbahçe’ye hem de A Ulusal Kadro’ya uzun yıllar yararlı olurdum.

“A Ulusal Ekip forması içimde ukde kaldı”

-Hiç A Ulusal Ekip’te oynamadın değil mi?

Hayır oynamadım. 45 kere Ümit Ulusal oldum. Kaptanlık yaptım. Onun da pişmanlığı var. Zira üzerimde emek var. Altyapı antenörlerimin, ulusal kadro hocalarımın emeği var. Bunlara karşılık verememenin de kederi var. Dediğim üzere keşke bu baş yapısıyla o yaşlarda olsaydım.

“Sakaryaspor’u basamak olarak kullanıyorlar”

– Son olarak Sakaryaspor’la ilgili niyetlerin neler? Sakarya, ne vakit tekrar Muhteşem Lig’de dönecek?

Her gerçek her yerde söylenmiyor maalesef. Evvelden malzemecisinden hocasına, yöneticisine kadar karşılıksız sevenler bu işin içindeydi. Gönülden yapılıyordu bu işler. Sahipleniyordu herkes. Şu anda ise kulüp idareleri basamak olarak kullanılıyor.

MAHMUT HANEFİ İLE BİR SÖZ BİR YANIT

Futbol: Coşku

Para: Gereksinim

Sıhhat: En değerli

Van Hooijdonk: Frikik

Trabzon: Memleketim

Aile: Her şey

Taraftar: Can damarı

Tuncay Ulu: Adam

İnşaat: Kahreden ustalar

Sakarya: Taşına toprağına kurban olduğum

Balık: Tutarken rahatlıyor insan

Roberto Carlos: Adale

Krampon: Mondiel

Berber: Traş makinesi, ben kendim oluyorum

Ümit Özat: Kaptan

Kadıköy: Rakipler için cehennem

KİMLİK KARTI:

İSMİ SOYADI: Mahmut Hanefi Erdoğdu

DOĞUM TARİHİ: 1 Haziran 1983 (37 yaşında)

DOĞUM YERİ: Karasu, Sakarya (Aslen Trabzonlu)

UYGAR HALİ: Evli (İki çocuk babası)

OYNADIĞI MEVKİİ: Sol bek

FORMA NUMARASI: 6

LAKÂBI: ‘Carlos Mahmut’

FUTBOLCULUK MESLEĞİ: 1994-2003 Sakaryaspor, 1999-2000 Ayvalıkgücü (Kiralık), 2000 (Mudurnuspor), 2003-2007 Fenerbahçe, 2006-2007 Gaziantepspor (Kiralık), 2007-2008 Orduspor, 2008 Sivasspor, 2008-2009 Diyarbakırspor, 2009-2011 Sakaryaspor.

ULUSAL EKİP MESLEĞİ: 27 kere Ümit Ulusal, 13 defa Genç Ulusal

MUVAFFAKİYETLERİ: 2003-04 ve 2004-05 dönemlerinde Fenerbahçe ile Üstün Lig şampiyonlukları.

Premier Lig, La Liga, Bundesliga, NBA, F1, Portekiz Ligi, UFC S Sport Plus’ta! Taahhüt yok, heyetim yok, tıkla çabucak izle!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir